DERROCHES URBANÍSTICOS: Capítulo 1:

Este é un artigo de evidencias, desas evidencias actuais, desafortunadas, con incidencias no noso medio, na nosa vida, e sobre todo na nosa economía… Podería ser máis longo do que é,polo que vos invito a aportar casos semellantes que coñezades.
¿FUTURO MESTALLA?

Un espectacular estadio de fútbol, cunhas obras que se iniciaron en agosto do 2007 ,cun presuposto inicial de 344 millons de euros mais os 124 da cidade deportiva anexa, e que permanecen estancadas dende hai máis de 2 anos por falta de recursos para continuar. Séguese vendendo por internet como a megaconstrucción orgullo dos valencianos,que ó parecer era moi necesario porque o vello estadio(de 1923) cae a cachos e seica non é viable arranxalo,e ó mesmo tempo con semellante infraestructura daralle ó equipo o mérito e prestixio que se merece ó comparar cos outros dous grandes equipos de futbol de Epaña...

O recinto ten capacidade para 75.100 espectadores,(o vello 52.200), e depende do despacho de arquitectos Reid Fenwick Asociados e  ARUP Sport. Prevíase a financiación coa venta ,tan polémica, do solar do actual Mestalla ,pois a recalificación dese solar foi bastante reticente e tiveron que intervir altas esferas xudiciais no caso. Pero claro,os números non suelen cadrar por moito que se planifiquen mais de 2000 vivendas no sitio,polo que as obras se paralizaron, tras finalizar o plazo de pago do crédito pedido polo Valencia, e despois da negociación, Bankia concedeu una prórroga e máis financiación, así como o perdón de parte da deuda,concretamente de 100millóns. Isto deulle a vida ó Valencia CF ,xa que non tiña apenas nin pa pipas,actualmente o presidente do clube recoñece una débeda duns cantos centos de millóns,anque todo fai pensar que aínda é maior. As obras deben finalizarse no plazo de 2 anos (xaneiro 2014),tanto o estadio coma a cidade deportiva que se prevía.

Bankia é una entidade relativamente recente, fundada no 2010 conxuntamente por Caja Madrid e Bancaja,posteriormente adherironse a Caja de Canarias,Caja Laietana,Caja de la Rioja,Caja Ávila e Caja Segovia,pero ó frente realmente está Caja Madrid,sendo por tanto o seu presidente é Rodrigo Rato.

Por suposto se realizarán axustes en comparación co proxecto inicial, que era un tanto excesivo, manterase a fachada pero non a sala de prensa prevista de 500m cadrados con 10 cabinas de traducción simultánea en 5 idiomas;veremos que pasa coas filas de asientos que seica ían ser as que mais separación de todos os estadios ten,a calidade das gradas que seica ian ser coma as do Emirates de Londres,a zona vip,a de servicios que seica será axeitada ós distintos niveles económicos dos afeccionados…
 

¿CIDADE DA CULTURA GALEGA?

Como non, nesta primeira entrega non din evitado abordar un claro exemplo de despilfarro tan cercano ás nosas casas… Esta,coma tantas outras infraestructuras producto de caprichos políticos ó parecer está concebida para divulgar o coñecemento e arte contemporánea. A biblioteca e o arquivo (únicos edificios terminados) foron inaugurados o 11-11-2011,xa ten algún que outro evento programado así como diversas exposicións de maior ou menor trascendencia, pero a afluencia segue sen ser a esperada a pesares da publicidade.

O proxecto iniciouse no 1999 como resultado dun concurso internacional,o gañador foi Peter Eisenman (EEUU), “El proyecto de Eisenman recrea una nueva cima en el monte Gaiás, se trata de una costra pétrea que recuerda a un yacimiento arqueológico dividido por cortes naturales que evocan el motivo de la vieira,simbolo tradicional de Compostela. La concha surge de una superficie que presenta simultáneamente condiciones lisas y estriadas".

 As obras comezaron no ano 2001 ocupando una superficie de 141.800 metros cadrados con previsión dos seguintes edificios: Museo de Historia de Galicia e a Casa do Mundo, a biblioteca e hemeroteca; o escenario Obradoiro e o edificio de Servizos centrais. As torres de Jonh Hedjuk competarian a obra, sumando un total de 6 edificios, ou algo así.

No 2005 co cambio de goberno intentou buscárselle un uso máis práctico as instalación, paralizando as obras.E o ano pasado inauguráronse eses edificios acabados sen saber ainda para que vai servir a mole de 400 millons de euros,(e iso que o presuposto inicial era de 108,2 millons),comparable iso si co Moma de EEUU.
Prevese que este ano abra o museo e o centro de música mentres que o resto dependerá da crise,e de se a Xunta consegue capital privado a parte dos 35 millons que posúe para acabar estes edificios. O parecer as obras non se puideron suspender porque mentres foi presidente Fraga,loitando polo seu “soño” ,encargouse de adxudicar tódolos contratos ata fin de obra nos seus últimos días. Facíame gracia o arquitecto nunha entrevista que recoñecía que non pensaba que a súa obra tivese tal envergadura…nin que fora un técnico ocasional!.

Tamén o capricho do recubrimento dunha pedra específica,cunhas tonlidades rosáceas, que se extraía dunha mina ilegal galega,ilegal porque non contaba coa autorización por ter un filón escaso para explotar, e que una vez que se acabou para continuar co recubrimento desta pedra tan estimada houbo que traer do Brasil cun custo máis que duplicado.

(...)

Ó parecer estas construccións son froito das decisións dos nosos gobernantes noutra época,nesa época de vacas gordas e de boom inmobiliario mal xestionado que nos levou en boa medida á situación actual… A min inda me custa crer que nalgún momento tiveramos tanta bonanza como para invertir nestas construccións, que en maior ou medida eras necesarias, pero non con semellante derroche de luxos e caprichos

A VERDADEIRA PROFECIA MAIA

Ca entrada neste novo ano, é moi frecuente oir falar dos maias e dos seus prognósticos…e como case todo o que sae nos medios, a información é inexacta,(por non dicir mentira).Xa debería sobrar sinalar que esta cultura que nos ocupa, tiña un gran coñecemento en astronomía e abstracción matemática, ata tal punto que ainda hoxe se seguen descifrando os seus cálculos. Personalmente creo que era envexable tanto a  intelixencia coma a sua apertura de mente .

Os maias afirmaban que o tempo, a cor, o son,electricidade,magnetismo…se moven por ondas. Cando estudaron o tempo determinaron que éste se move en ondas rítmicas e constantes a través de un movemento básico en espiral, definían un Kin (dia de 24 horas),Huinal (20 dias)…. O calendario que manexaban era máis complexo ou completo que o noso.

Un códice importante é o de Dresde, importante porque os misioneiros católicos se encargaron de queimar os restante códigos maias,aniquilando case todo como fixo un tal Fray Diego de Landa en Maní,Yucatán… Os que perduraron foron rescatados por haber sido regalos á colonia inglesa e a Roma. Este Códice explica a “conta larga” na que os maias describen as 4 xeracións/civilizacións precedentes,que sería algo así como as eras que estudamos no colexio, nas que debemos evolucionar ou aprender algo.Según eles atopámonos actualmente no 5º Sol ou a 5ª civilización, o inicio deste Sol correspondería no noso calendario co 13 de agosto de 3114 a.C.,data que corresponde co nacemento do Planeta Venus,tan importante para eles. E finalizará o 22 de decembro de 2012.  Logo pasaremos ó 6º Sol,que terá una duración de 2593.8 anos,pero en ningún momento se fala de que acabe o mundo,explote nin paparruchas semellantes,simplemente o fin dunha era. Todas teñen una duración semellante, e basábanse exclusivamente en cálculos matemáticos e observacións astronómicas para todo esto.

O astro rei Sol (Kinich Ahau) é o xerador dos grandes ciclos; a súa grande actividade no final de cada ciclo produce cambios climáticos,xeolóxicos,magnéticos… Cada 11anos e fracción aparecen manchas solares,(por tanto teñen tamen un ciclo)que son rexións con temperatura máis baixa e gran actividade magnética na que se acumulan gases que posteriormente explotan, impactando a veces co noso planeta raios X, Protóns e nudos magnéticos, que tamén inciden no noso clima. Tamén se xera erupcións,llamaradas,vento solar…que gracias á nosa atmósfera apenas nos danan os materiais que se arrastran. En canto ós eclipses,tamen os predecían e diferenciaban,sinalando que o Eclipse Anular que é aquel no que a Lúa se interpón entre a Terra e o Sol non tapa de todo a éste quedado un anel de luz ó redor, tiña una gran influencia e inauguraba novos ciclos de existencia. Predeciron o gran eclipse de fin da conta larga para o 11 de agosto de 1999 data dende a cal se incrementou a actividade solar e data na cal se produxo una importante alineación de constelacions.

Foron capaces de precisar a rotación completa da Terra ó redor do Sol 354.2420,exactitude que non dan obtido os da Nasa cos medios actuais!! A rotación da galaxia en torno ó Sol…Para o 6 de Xuño deste ano esperase una conxunción de Venus co Sol,data importante según o Códice de Dresde xa que se repite cada 104 anos. Tamén se prevé que neste ano o movemento do Sol cruzará cunha mancha escura na Via Láctea chamada Xibalba bé ou “Dark riff” que según os maias provocarán o desplazamento dos equinoccios.

A NASA demostra que no ano 2001 se produxo un cambio na polaridade magnética do Sol, cousa frecuente que se espera se reaxuste no 2012. Alternanse cada vez que se completa un ciclo e tamén está relacionado coa velocidade de rotación da Terra que ó parecer nos últimos anos foi disminuíndo pola debilitación do campo magnético.Seica chegará o momento no que se quede quieta,durará 3 dias,os 3 días de escuridade con tódolos efectos que pode chegar a ter esto nas augas,seres vivos…Despois dos cales empezará a xirar en sentido contrario (esto non é que xire ó revés 180º pois se se invirten os polos xa xira ó revés)A metade do planeta terá un día largo de 72horas e a outra metade ó revés.

Hai antigas escrituras como na Biblia, onde se fala de que Josué mandou para o Sol. Papiros exipcios que din “ que o Sol saiu por Occidente e se ocultou polo Oriente e que despois sen que se medise a noite saíu polo oriente e se ocultou por Occidente” Os Incas tamén se facían eco de que houbo un amencer de máis de 20 horas…

Alucinante….estou desexando que chegue o próximo solsticio de inverno e ver se se cumple…

UN POUCO DE LITERATURA: o poeta punk

Efectivamente,dinme conta que a actividade blogueira disminuíu este ano de forma casual e directamente proporcional ó aumento da tan nomeada crise...non sei se ten que ver,alguén o debería investigar, pero neste últimos días do ano intento facer o que non fixen antes,publicar algo que mereza ser lido...ou polo menos intentalo...

Este ano adicáronselle as letras galegas a Lois Pereiro, e anque eu me acabo de enterar non sen tempo espero que vós xa o souberades. Non vou copiar demasiada información deste autor pois o verdadeiramente interesante son as obras, simplemente citar que era de Monforte e que faleceu en 1996 como consecuencia do coñecido caso do Aceite de Colza do que algún día falaremos,anque padecía doutras doenzas.Ó parecer é un requisito necesario que os autores ós que se lle adican as Letras leven baixo terra alomenos 10 anos.
Tivo unha grande actividade lírica cun gran estilo persoal,revolucionario, que se debería difundir máis,coma no caso doutros/as autores/as que temos na nosa Galicia. Foi apodado o poeta Punk, pois a música influenciaba moito a súa obra, anque dependendo das fontes, tamén pode ser que o apodaran así por factores comerciais ;dise que é o clásico que temos na literatura galega,sen sabelo.

"Tristemente convivo coa túa ausencia

sobrevivo á distancia que nos nega

mentres bordeo a fronteira entre dous mundos

sen decidir cal deles pode darme

a calma que me esixo para amarte

sen sufrir pola túa indiferencia

a miña retirada preventiva"

 Reproducín o ultimo anaco da carta no leito de morte á súa amada anque se a podedes ler enteira facédeo, así como a definicion de Galicia:

(...)"Este será el poema prometido en el lecho de mi resurrección o pacto con el diablo, ¿quien lo sabe?Pero no sería el último aunque las manos se me volviesen ramas secas o el cerebro una ciénaga.No habrá final hasta que el mundo se disperse y con sus restos nuestros comunes restos del naufragio, de un espacio cósmico que ya será siempre nuestra común y ardiente pesadilla.

"Aniquilar el dolor aniquilando el deseo", dijo Buda.

Un buen consejo que llega un poco tarde porque soy ya un experto en ambas cosas y prefiero sufrir, callar y hundirme los dedos en la herida antes de olvidar el más mínimo instante de mi deseo por ti.

Ya ves, nunca seré budista. Demasiado tiempo entre dos vidas y no quiero perderte entre transmigraciones y, entre ellas, mi dolor y mi fracaso. Podría también ser yo el que representase tu papel, o tú el mío, o el mismo en una película distinta, o uno secundario en un viejo ‘thriller’ en blanco y negro.

Pero encontraría siempre la manera de no salir de tu alma, de entrar en ti a oscuras del modo más sutil o violento, y también de apartarme elegantemente, ya lo sabes ¿Cómo no vas a saberlo precisamente tú, que me diste el aliento y fuimos uno sin buscar nunca en los peores momentos la solución para evadirnos de un amor atroz y destructivo? Y también sabes hasta donde podía llegar mi desesperación al creerte perdida, y nunca necesitarás preguntarme en serio si te amo. Sólo podemos recrear diálogos, decirme: “Miénteme, dime que me amas”, porque a ti ya no podría mentirte ni lo haría ya si tuviese que hacerlo.

Te vi una vez y te sigo mirando cuando no me ves, y creo que si algo me hizo amarte fue tu capacidad para saber siempre dónde poner los ojos, y sigo enamorado de tu infinita gama de miradas.

“Do you love me?”, said the man. And she looked at him, but her eyes were fixed on the wall beyond her lover, looking the wide and open map of the world behind his head.

Esa eres tú, y así sigo adorándote.

A Coruña, 8-3-95
Nota: Propiedad de Piedad R. Cabo. Impublicable e irreproducible, a menos que el beneficio que ello le reporte le sirva para comer un sadndwich en Chinatown.

 O seu epitafio:

"Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar onde eu repouse, enviándome unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria"

O TIO SAM

É unha das imaxes máis coñecidas e representativas dos EEUU...pero...¿trátase dunha versión barbuda dalgún presidente?...pois non...o da imaxe é un tal uncle Samuel Wilson, un carniceiro que suministraba alimento ó exército en 1812. Nunha ocasión o gobernador de New York visitou os almacéns deste comerciante e viu que os paquetes de carne levaban impresos unhas letras: EA-US e preguntou que significaban. Un dos empregados respondeulle que EA eran as iniciais do contratista e bromeou co significado de US dicíndolle que eran as siglas de tío Sam. Posteriormente os soldados acolleron esta denominación graciosa cando lles chegaban os ansiados paquetes de alimentos. Tal foi o éxito dese alias que oficialmente os EEUU recoñeceron a este carniceiro como o famoso tío Sam sendo en 1961 emblema oficial do país. O cartel co home sinalandonos non chegou ata anos despois, e foi empregado para reclutar personal para o exército dos Estados Unidos.
Tamén se realizaron versións desta imaxe con outros fins...

RITUAIS antigos

Moitas das costumes que temos na nosa cultura teñen unha longa tradición, e outras realizanse en todas as culturas pero de distinta forma. Ó parecer os exipcios gardaban o luto cando lles morría un gato,xa se sabe que era un animal adorado naquela rexión,pois a deusa gata Bastet defendeu ó deus sol Ra da serpe Apofis,símbolo do mal por excelencia, Bastet era protectora da familia e a patrona do fogar,deusa da felicidade, pracer,feminidade,danza… Se o gato enfermaba recibía tantos coidados coma un neno,e se morria toda a familia gardaba o luto incluso se depilaban as cexas, momificábanos e toda a familia acudía á ceremonia ó cementerio. No resto de casos tamén tiñan unha cor para o loito,o branco, e os homes era frecuante que deixasen barba longa e melena.

As plañideiras tamén aparecen nalgunhas representacións gráficas,figura especialmente dramática xa que a súa representación abarcaba tanto gritos e choros coma desvanecementos,rotura de vestiduras, desmaios… En Grecia e Roma non enterrar ó falecido conlevaba condenalo a vagar eternamente sen descanso. O fillo maior do defunto era o encargado de cerrarlle os ollos e chamalo por última vez polo seu nome, vestíase e expoñíase nun atrio rodeado de flores. Se o morto era noble camino do crematorio a parte das nomeadas plañideiras e músicos tamén acudían clientes con máscaras que representaban os antepasados.O cadáver transportábase nunha camilla co rostro descuberto. Finalmente recollíanse os restos e lavábanse con viño, depositándoos nunha urna dentro dunha tumba.
Algunha tradición babilónica recolle como primeira fase do rito funerario a manifestación de dor,podendo incluir sacrificios humanos ou de animais, como que os homes se cortaban un mechon de pelo e as viúvas afeitaban a cabeza (por ser a parte mais noble da persoa). Na segunda fase celebrábanse xogos fúnebres durante 9dias (tiro con arco,jabalina…)E como non as plañideiras eran imprescindibles,se non se choraba ó morto era porque non se lle quería…(isto creo que perdura aínda)

Os incas tamén enterraban os seus seres con obxetos preciosos,ferramentas de traballo,cervexa de millo… en edificios creados expresamente con ese fin. Embalsábanos parcialmente xa que o clima árido contribúe a que se seque sen descomponerse. Os que eran moi ricos colocábanlles unha mascara de ouro.(ver foto da momia inca real en exposición)

O ritual xitano consiste en colocar debaixo do ataúde aquelas cousas que máis lle gustaron en vida ó causante (cigarrillos,café…)Vélase durante 3 dias e os familiares teñen que cumprir unas normas: non usar xabón nin roupa nova, non afeitarse…os homes deben levar unha cinta negra. Os 7 dias, 6 meses e ó ano celébrase unha comida en honor ó falecido onde se come os pratos favoritos del. Os xitanos deben enterrarse tal e como faleceron, cas mesmas roupas e xoias e non permiten as autopsias.

VIDEO DO MES

Vale a pena...

MULLERES DA HISTORIA: CLEOPATRA

Nesta ocasión teño o pracer de citar a un personaxe coñecido por todos e de certo encanto tamén, ben sexa pola historia ou polas lendas que a acompañan,en efecto, falamos da ultima raíña de Exipto. Naceu aló polo 69 a.c e calcúlase que finou no 30 a.c. Era filla de Cleopatra V Trifena e Ptolomeo XII ,de quen herdou o trono no 51 a.c con aproximadamente 18 anos. Foi educada xunto cos seus irmans na cultura helénica, dominaba múltiples idiomas,literatura,matemáticas, ciencias políticas,medicina… e antes de chegar ó poder tivo que casarse cos seus 2 irmans como mandaba a ley dos Lágidas.

Ó principio do seu reinado os labregos sufriron moitas pandemias, intetnou ser constante, vixiar os gobertantes doutras rexións do país, creou novas leis,devaluou a moeda para as exportacións… moitos estaban en contra da súa política de negociar con Roma, entre estes a súa irmá e o seu esposo-medio irmán… Polo que tivo que exiliarse a Siria con motivo dun complot destes e anque intentou formar un exército e recobrar o trono non o logrou. Enterouse de que Pompeyo fora derrotado por Xulio César e decide aliarse con este. Ö parecer colouse no palacio do Cesar envolta nunha alfombra e tras as negociacións políticas pasaron a noite xuntos. O irmán de Cleopatra asasinara a sangue fría ó exiliado e vencido Ponpeyo cando foi vencido por César e este gardaballe un certo resentimento que desembocou nunha guerra que lle devolveu o poder a Cleopatra ,a cal foi obrigada a casar co seu irman menos de 12 anos. No 47a.c nace o 1º fillo de ambos apodado Cesarión . A influencia romana favoreceu certos ámbitos da política,e sobretodo os tributos en Exipto pero en Roma Cleopatra era observada con certa desconfianza. No 44a.c Xulio César é victima dun asesinato urdido por un grupo de senadores polo que Cleopatra regresa a Exipto con Cesarión, que ainda non fora recoñecido como fillo lexítimo, e temendo que o seu irman pequeño medio-esposo quixera mais poder, mátao envelenandoo.

Marco Antonio era a man dereita de César,e estivo investigando o asesinato buscando xustiza, logra forman en Roma o coñecido triunvirato (imperio gobernado por 3 persoas: o fillo de Pompeyo, Marco Antonio e Octavio)e busca a alianza da raíña xa que Exipto segue sendo moi rico, Ceopatra ó principio non se fiaba moito del pero acabou accedendo e acabáronse namorando , pasaron un tórrido inverno xuntos en Exipto ata que o xeneral é requerido en Roma e presionado para casar coa irmá de Octavio,chamada casualmente Octavia . Cleopatra deu a luz a dous xemelgos; os namorados non se volveron ver ata 4 anos despois, que foi cando se casaron. Exipto vivíu unha época de prosperidade ,tiveron outro fillo e vivían a todo luxo. Cousa que non era ben vista en Roma,ó igual que a bigamia que era ilegal, e tras varios rifi-rafes prodúxose unha guerra entre o exército de Marco Antonio e o de Octavio Augusto (batalla naval de Actio) anque a guerra fora declarada formalmente a Cleopatra por embaucar a Antonio, practicar bruxeria ,etc…Octacio proclámase vencedor .

Tras o fin da guerra Octavio Augusto entra en Alejandría tras cercala e interceptar os barcos que pretendían fuxir coas riquezas e os fillos da raíña, a intención era apresala e exhibila en Roma. Cleopatra encerrouse coas suas criadas no mausoleo mentres o seu amado intentaba sobornar a Octavio, inútilmente, xa que o engañaron cun informe falso de que Cleopatra estaba morta e suicidouse,cóntase que no seu último alentó foi levado ó mausoleo para que ela o vise morrer e ó mesmo tempo apresala. Intentou seducir sen éxito ó seu inimigo, pero éste era un home frío moi diferente dos anteriores e vendo o que lle esperaba tamén optou polo suidicio , pedíulle ás criadas unha cesta con frutas na que debían introducir unha vívora áspid ; escribíulle unha carta ó emperador ,nos últimos minutos, onde pedía ser enterrada xunto ó seu amado,petición que non lle foi concedida. Cesarión foi asesinado e o resto dos fillos foron criados pola muller de Octavio.