UN POUCO DE LITERATURA

Borrador do que versifica:

 Por Alicia Fernández Rodríguez

O borrador do que versifica existe sempre como esquizofrenia: a idea debe apuntarse de xeito veloz, instantáneo; é o poeta no momento da pseudo-inspiración un desequilibrado. A demencia poética consiste na desorde trastornada da(s) situación(s) xa vivida(s) ritmicamente. Os sentimentos e os propósitos enténdense radicais. A existencia de cores, frechas ou debuxos é practicábel na simplificación do escrito.

Deséxanse tantísimo as personaxes, aínda antes dos primeiros versos, que a intuición vólvese sexual. Son elas as que escollen os termos necesarios, as que elixen a literatura. Logo do remate e/ou resultado do poemario o apetito é enorme-inmenso-desmedido; a frustración ilimitada. Non só desorienta ao escritor o comportamento dos seres apócrifos, o máis tétrico é recoñecelos.

Para explicar o borrador é preciso un exemplo: mmm, argumento resumido:

— tipo e tipa: enténdense exclusivamente polo sexo (é marabilloso).

el fala quechua –sendo un dos poucos falantes na arxentina–, ela, podendo enconarse dunha pronuncia cursi, móllase toda coa entoación primitiva esa. non se aman, evidentemente (creo), e cada vez que el lle chama “puta” –sociedade moi machista, bla bla bla– “rupaq siki” ela pensa que lle di que a quere e desencáixase, cando por fin aprende a preguntar “quéresme?” no idioma do outro, xa coa ilusión dun “si” (putas comiñas) chega a decepción.

— máis ou menos 18 poemas, logo haberá unha especie de epístola- documentación, notas da autora, e despois as traducións: superíndices excesivos que teñen que ir ao final para que sexa posíbel unha segunda lectura:

rupaq siki, repite

(e ela traduce “quérote”);

rupaq siki, rupaq siki, rupaq siki.

eu non.

(primeira lectura: un guíase pola tradución dela e completa “eu non te quero”.

segunda: sábese xa o significado e finaliza “eu non son unha puta”).

— “escriben” ela, eu, el e os orfeóns (coro a e coro b), teñen un pseudoestilo e unha maneira de entender a historia diferente. é o lector quen debe tirar as deducións.

É o poeta no momento da pseudo-inspiración un desequilibrado. É o lector quen debe tirar as deducións.

O versificador é dirixido pola “súa” creación: é a invención a que se inventa.

                                    Infoxove número 7, novembro de 2006

ICONOS SEXUAIS DOS 90'

Vendo un programa sobre este tema foi que me inspirei… o primeiro problema que me topei foi o de limitar o tema ós 90 nada máis…é fácil pasarnos á actualidade ou xa a principios do século XXI, pero pareceume interesante a década dos 90 porque foi a propia dos iconos sexuais, unha década fascinante na que a ciruxía estética estaba á orde do día e os cachiboys eran éxito seguro para a esfera televisiva…
Empezando polos mitiquísimos podemos citar a Madonna que debe ser icono sexual de todas as épocas a pouco máis… George CLooney  sexsimbol de amas de casa debido ó papel médico guapo en Urxencias, e como non  a mitiquísima serie exitosa por excelencia dos 90 Sensación de Vivir que deu iconos a barrer, ó igual que Melrose Place, destes exemplos citar: Luke Perry (que as ligaba a todas na serie e era o centro de atención, tío melancólico que coqueteaba coas drogas... anque o certo e que por idade xa non colaba moito, supoño que o atractivo maiormente  era o parecido con James Dean no seu estilo)Heather Lockheart (Amanda) mala malísima, víbora seductora pola que non pasan os anos grazas ó visturí… non se lle resistía ninguén e foi a que mais durou no reparto de Melrose Place.

E falando de series tamén  Will Smith que pasou do adolescente graciosillo dos 80 a facerse un home e ponerse cachas así como currarse un nome como actor de cine con varios rexistros.

Eu creo que esta década foi a comercial por excelencia, ou polo menos na que se empezou o culto á imaxe personal .

Leonardo Dicaprio que despois de deambular por numerosas series conseguíu o éxito como actor grazas a Titanic, máis por cara bonita quizáis que polas dotes interpretativas que gastaba de aquelas… Brad Pitt , consagrado con(Telma e louise e o Club de la lucha)outro rubiales con gran encanto que non precisa a verdade de bisturí ningún para conservarse ben.

E xunto con Johnny Depp demostran que o papel de malotes tanto en escena coma fóra dela suele conducir a un éxito seguro, alimentando o mito de que nos gustan os malotes…que pode ser…anque non por norma, acaso os tíos non vos gustan as nenas de apariencia inocente pero á vez… traviesas??

Exemplos: Brithney Spears no videoclip de Baby one more time, Sarah Michelle Gellar en Buffy =tontita pero guerrera: Jennifer love hewit…

A Mónica Bellucci, o éxito veulle da man da publicidade e das pasarelas ata que nos noventa lle deu por probar sorte no cine, maiormment os seus filmes son do 2000 para adiante pero como a fama lle veu nesta década incluímola aquí tamén para regocijo do señor da Xe.

Lenny Kravitz, poeta e rockeiro de Mirada desafiante…co tempo creo que foi perdendo tal esencia. Sería desde que cortou as rastas aquelas e se lle deu por facer música máis blanda. Bo corpo segue tendo , pero encanto menos.

O tio de aquel que facía de superman tamén estaba citado, pois era o primeiro modelo en interpretar ó superhéroe e o que mellor enchía o traxe...

Anque a min sempre me tivo pinta de malo inflado, sería polas pelis domingueras posteriores... 
Creo que é indiscutible que o icono sexual feminino é Pamela Anderson, correndo polas praias con aquel bañador vermello que a ninguna lle quedaba tan ben coma a ela… Cantos desexarían ser rescatados por ela! Era a personificación da Barbie pero con máis tetas, ata se dicía que a decadencia da serie se debeu á súa ausencia...

Pero  OLLO!!! que en España tamén tivemos un sexsimbol recoñecido internacionalmente como tal: Antonio Banderas, do que ó parecer ata é suxerente o nome: José…Antonio… Dominguez?...Banderas… "Desperado", e a peli do Zorro creo que foron as que o catapultaron a tal posición. Non deixaba a ninguna muller indiferente, españolas ou extranxeiras…

 

E é que as escenas subidas de tono tamén suelen triunfar, como no caso dos videoclips de Janet Jackson non foi considerada mito erótico-musical ata esta década con videos explícitos acompañados de bailes novedosos e suxerentes que sentaron precedente no mundo da danza. Home fea non era pero a ciruxía non lle facía falta...  

Sharon Stone e o cruce de pernas máis famoso do cine (ou mais ben descruce) tamén merece unha posición neste artigo, anque a súa traxectoria profesional abarque para a súa sorte varias décadas.

 Tampouco podemos obviar que os 90 foron dos grupillos pop como os BAckstreet boys , Spice girls, n´sync, e semellantes que con maior ou menor relevancia tratábase mais ben de xente guapa que encaixara nos roles xuvenís ca de cantar propiamente.

E xa que estamos con musas de cine e escenas famosas…pois como non Denise RIchards protagonista me imaxino que de varias películas pero todos a recordaremos por  Juegos Salvages con alguna que outra escena mítica subidiña de tono... Da igual de rubia, morena...  
No ámbito do deporte desta década había personaxes relevantes,Anna Paula Mancino xogadora de voleibol brasileira guapa que decidiu cambiar o depote pola publicidade.

Fabio Cannavaro tamén aparecía pola rede como personaxe futbolístico sexy predilecto...

As modelos dos 90 son as que empezaron a recoñecerse polo propio nome, ¿a que non recordades nomes de modelos relevantes antes desta década? Elle macpherson creo que demostrou que non todas as mulleres nacemos iguais, e que hai modelos que non son estacas. Claudia Schiffer, Naomi Campbell, Cindy Crawford...

¿CON CALES COINCIDIDES E CALES ENGADIRÍADES???

UN POUCO DE LITERATURA

Cabe na túa gorxa? Por Xosé M. Eyré

Se non vas moi cego pódelo ler: menos subvencións militares, e máis birras nos bares. E cousas polo estilo. Hai paredes que berran así polo noso país adiante. Adiante, berra, rapaz, ti con esa parede indignada porque te afixeron a calar. Calar non cales, hai que berrar moito para que te escoiten, tamén para sentirse libre. Libre para? Para cambiar coche, para cambiar de look, para alugar un dvd que mate o tempo, para ir ao fútbol, para facer zapping, para comprar máis barato, para ter teléfono móbil, para xogar videoxogos, para comer hamburguesas, para beber cocacola, para coller lotaría, para ir ao cinema morteamericano, para non ir á misa, para esquecer, para mocear, para deixar a moza, para marchar da casa, para casar, para ir ao paro, para a hipoteca, para o condón, para divorciarte, para presumir, para ignorar, para mentir, para morrer, para ir á guerra, para participar nunha ong, para odiar, para tatuarte, para cagarte, para envexar, para que te manipulen, para non producir máis leite, para non pescar máis peixe, para emigrar, para seleccionar banco, para abrirte ou quedar no sofá, para emocionarte, para aburrirte, para emborracharte, para cantar e bailar, para copiar, par latar, para chegar tarde, para fumar, para perder, para ter segredos, para raparte a cero, para deixar guedellas, para escoller hipermercado, para botar por fóra, para deprimirte, para ser egocéntrico, para ser hipócrita, para pecar, para que te estafen, para desfasar, para ir á praia, para comer cos dedos, para botar peidos, para seducir, para namorarte, para entrar, para saír, para desprezar aos demais, para operar o nariz, para soñar, para practicar nudismo, para tirarte das pontes, para matar paxaros, para derrapar na moto, para chatear, para non probar o caldo, para cambiar de nome, para levar minisaia, para non escoitar, para facer a mona, para rirte de todo, para cruzar a rúa, para saír do armario, para ir de putas, para putear a quen queiras, para obedecer, para pasar de todo.

Que grande é a liberdade, meu! Porque ti es libre. Es libre? Es libre?

Infoxove número 11, marzo de 2007

O TESOURO NAZI

Aló por 1945 cando os norteamericanos estaban dominando ós nazis escoitaron en Merkers (Berlín) falar dunhas minas de potasio nas que seica escondían un gran tesouro...asique puxeronse mans á obra e foron rexistrar aquelas instalacións... e oe, non estaban mal encamiñados pois toparon o depósito máis rico ata o momento, múltiples covas e túneles nos que agocharon entre outras cousas mil millons de marcos en máis de 500 bolsas, case 9000 lingotes de ouro, moedas de ouro de diversos países, e milleiros de diamantes e pezas dentais de ouro procedentes dos xudíos dos campos de concentración... pois Himmler tiña o sistema organizado cuns "controladores" nos campos de concentración que se adicaban a "recuperar" estes bens dos xudíos e tamén os inventariaban. E antes da exterminación propiamente dita nas cámaras de gas e outras variantes, as víctimas eran sometidas a un reconocemento médico onde lles colocaban unha marca na fronte se posuían pezas dentais valiosas.

Reciclaban todo!! mesmo os abrigos de pel e roupas valiosas eran valoradas económicamente e ennviadas a fábricas textiles.

"Nuestra agrupación (comentario dun prisioneiro dun campo) es solicitada a menudo por las SS para ayudarles en la ordenación y selección de los informes que frecuentemente hay que enviar al Reichsfülirer. En los primeros días de noviembre de 1944 se reúne en un informe global los inventarios de los tres primeros trimetres del año; las existencias en el almacén eran las siguientes: 65.000 relojes de bolsillo, 110.000 relojes de pulsera, 60.000 plumas estilográficas y lapiceros, 800 despertadores, millares de tijeras, instrumental quirúrgico requisado en casa de médicos pertenecientes a la resistencia o judíos, máquinas de afeitar eléctricas, etc.
De 1941 hasta finales de 1944, la lihrmacherkommando entregó diariamente al Cuartel General de Himmler unos 180 relojes ya reparados, es decir, alrededor de 60 000 relojes por año, que en cuatro años son 240.000. A finales de 1944, las reservas de la Inspección eran todavía de 150.000 relojes. Si se toma como base la apreciación de Winkels, según la cual sólo el veinte por ciento de los relojes tomados a los deportados son defectuosos, se calcula que el número de relojes en buen estado sería cuatro veces mayor."

FENÓMENO LUNAR

Este sábado 19 (osease hoxe) poderemos ver unha inmensa lúa chea no ceo, a máis grande dos últimos 20 anos, xa se apreciaba nestes días pero será esta noite cando o noso satélite fique pretiño da Terra, sobre as 12 da noite estará a 356.000km de nós, e aproveitando que teremos unha noite despexada espero que a poidades contemplar. Como sabedes a órbita lunar é elíptica chamándose apoxeo e perixeo ós seus extremos máis lonxano e ó máis preto respectivamente, por iso se dá este fenómeno.

Ademáis tamén nos trae unhas mareas extraordinarias no Atlántico que se poderán apreciar sobre todo no sur da península, simplemente se desplazan uns 15 cm. máis, non traen desastres naturais nin nada semellante como circula pola rede... Anque sí se sostén que cando a Lúa e o Sol están aliñados hai unha maior actividade sísmica, volcánica, tectónica...polas tensións que xeran, non deixa de ser unha teoría.

Para aqueles máis inquedos se é que os hai, tamén poderemos ver de forma "clara" (seica, xa vos contarei) a Saturno e os seus aneis, pois acompañará á Lúa e é un do planetas mais grandes do noso sistema solar. E unha chea de cúmulos abertos dos que nacen contínuamente estreliñas diminutas, localizadas na nebulosa de Orión...

UN POUCO DE LITERATURA

Peaxe

por María Lado

O último sol desaparecía dourado no retrovisor, entre o fume das chemineas minúsculas da cidade. se non lle tivesen roubado a radio cando menos álvaro podería poñer música para non escoitarse maldicindo ó cabrón do seu xefe. nin ese clinclin de obxectos amontoados no asento traseiro que o atormentaba. agora a álvaro gustaríalle ter un enxeño coma o dos coches que lle limpase as bágoas. pero mellor así. seguro que poñían cancións tristes que lle recordaban a helena. e parecería aínda máis imbécil. mellor iría pola autopista. porque ameazaba con chover e o ceo tan gris... e pararía na cabina catro da peaxe para pendurarse da mirada doce da rapaza dos martes. álvaro pensaba que o seu sorriso podería botar o mundo a andar se este se detivese. sen dúbida a calefacción estaba demasiado alta e álvaro suaba cando baixou o vidro. diríalle á rapaza doce dos martes que namorara do nome da cor dos seus ollos. que o día gris precisaba o seu sorriso coma un bálsamo. diríallo moi baixiño, para que sorrise, se ela non fora despedida aquela mesma tarde antes de rematar a súa quenda. sen dúbida a calefacción estaba demasiado alta e álvaro demasiado canso cando comezou a chover no km. 17 palidecera, si, pero o sorriso da rapaza do martes pegáraselle nos beizos.

Infoxove número 2, xuño de 2006

ANTROPOLÓXICAMENTE DISTINTOS...

O dimorfismo sexual é un fenómeno que provoca que nunha mesma especie aparezan dúas anatomías distintas, unha para o macho e outra para a femia. No caso humano esta diferencia era máis notoria no Homo hábilis, rudolfensis… a femia tiña unha estructura ósea de inferiores dimensións. Esto tamén motivaba que as funcións destes suxeitos tamén fosen distintas desde os primeiros tempos. Anque segue habendo diferencias na actulidade, non só óseas, dedimensións…tamen en que os homes posúen un 10 % máis de hemoglobina no sangue e maior capacidade anaerobia que lles permite maior capacidade respiratoria e por exemplo correr máis…

“ Pois como os cuadrúpedos se xuntan

Moitos son da opinión que os esposos

Deben facelo, porque de este modo

Poden as partes recibir o seme

Reclinando o peito e levantando o lombo.

Non convén que fagan as esposas

Movementos lascivos, porque impiden

Quedar a muller embarazada

Cando cos seus meneos das nádegas

A venus do varón estorba inqueda

E dá ondadas co tenro peito”

(Lucrecio: De rerum natura. Libro iV. 99 a.C-55 a.C.poeta e filósofo))

O sexo tiña como fin primordial a reproducción que ligado á “selección natural” proporcionou respostas sociais e sexuais para manternos no planeta ou para sustituirnos cando non nos adaptamos… Pero tanto no ámbito primate coma no resto dos mamíferos existe unha gran variedade de conductas sexuais. Coa chegada da razón, é o noso cerebro o encargado de marcar as estratexias e os tempos das nosas relación sexuais… Seguindo coas diferencias, podemos dicir que os nenos e as nenas desde pequenos reciben os mesmos “estímulos sexuais” nos seus cerebros, cableados de forma diferente. As mulleres adoitamos lembrar máis detalles dos acontecementos emocionais. Unha zona da área preóptice do núcleo do hipotálamo é maior nos machos, mentres que o córtex frontal é maior nas mulleres polo que poden controlar mellor as emocións….
Estas diferenzas biolóxicas hai que entendelas como complementarias e non xustificacións das nosas relacións.!!!!

“O sexo é consustancial ó proceso evolutivo e ó desenvolvemento das interaccións naturais dos mamíferos. En tódolos mamíferos existe un cortexo previo á cópula.”

Como vivimos nunha sociedade globalizada cunha profunda informatización de productos e servizos surxe o tema do sexo virtual… Os antropólogos planteanse se imos cara a banalización ou estamos ante o sexo do futuro… Estase a levar a cabo unha nova dimensión das relacións humanas…o sexo virtual acabará por eliminar a psicoloxía da realidade?

(artigo sacado do último volume da Festa da Palabra Silenciada referente ó Libro de Carbonell e ás súas conclusións tras diversos achados en Atapuerca)