En 1993 descubreuse que a antiga Unión soviética conservaban doumenteos secretos e restos do suposto cráneo de Hitler. A historia dinos que se suicidou xunto coa súa muller pegandose un tiro despois de inxerir cianuro, para evitar a profanación dos cadáveres Hitler deixou ordenado a un dos seus oficiais que se queimaran os corpos, e ó parecer a alguén se lle ocorreu a feliz idea de preservar un anaco do cráneo como trofeo macabro.
No 2009 saiu a luz que en realidade o anaco óseo pertence a unha muller, posiblemente a Eva Braun. (¿que raio fixo a ciencia ata entón?)
Este feito provoca que surxan teorías sobre que o fuhrer non se suicidou e nin sequera morreu, fora famoso un libro que investigaba e pretendía probar que o dictador fuxira en avión facendo escala en diversos países europeos, ata chegar a Barcelona onde colleu un barco(ou submariño) que o levaría ata Arxnetina e se instalaría na Patagonia ata a súa morte,varios testigos afirmaban habelo topado.
Incluso parece haber documentos dos servicios secretos americanos que afirman a chegada de Hitler ó porto e o seu desembarque.
Volvendo ó cráneo, exposto por primeira vez no 2000 en Moscú, dise que pode ser de Eva pero en realidade non hai indicios sufientes de tal afirmación, o ADN non ofrece un perfil completo. Seica se conserva tamén o sofá no que se suicidaron coas pertinentes manchas de sangue, que sí son de un home pero non se poden contrastar coas de Hitler, e iso que se investigou que a familia do dictador maiormente cambio o apelido ou se trasladaron a EEUU onde inda subsiste o apelido ¿pq non as comparan?¿por qué se tardou tanto en descubrir que ese cráneo non é del? Non se supón que nos 70 a KGB incinerou os restos do matrimonio topado no búnker que ata entón custiodiaron para investigar…¿olvidáronse a caso dese anaco de cráneo? ¿por qué había que exhumalos,estaba a caso a ciencia evolucionando demasiado?
En canto as fotografías do suposto cadáver, era resabido que o dictador contaba cuns cantos dobles, polos supostos abtentados que sufría ou podía sufrir…de feito a fotografía mostra un tiro na fronte, cousa imposible co suicidio segundo a traxectoria e a posición do mesmo.
Os rusos declararon haber descuberto en numerosas ocasións cadáveres coas características físicas del.
O certo é que o fuhrer era un home bastante meticuloso nas súas operacións “políticas”, sería de esperar que deixase probas falsas da súa suposta morte en Berlín e fuxise… esto pensan varios autores, incluso o mesmo Stalin investigara o tema e chegara a esta conclusión. O almirante Dönitz foi interrogado numerosas veces polos norteamericanos sobre a onde levara á Hitler. Incluso os aliados llo preguntaron, pois durante a guerra declarou: (traducción fiel): "
La flota alemana de submarinos está orgullosa de haber construido para el Führer, en otra parte del mundo, un Shangri-La, una fortaleza inexpugnable”
Jimmy Byrnes, secretario de estado norteamericano no seu libros
, escribe: "Cuando estaba en Potsdam en la reunión entre americanos, británicos, rusos y franceses, Stalin dejó su silla para brindar conmigo, cuando le pregunté sobre su teoría acerca de la muerte de Hitler". Stalin dijo: "No está muerto: seguro que escapó a España o Argentina".
Dise que no avión viaxaban a pare de Hitler o xeneral Müller e a súa familia( man dereita do dictador, principal dirixente da Xestapo e o organizador de tal fuxida) tamén levaban informes médicos,dentais...propios e dos principais oficiais.
Estou certa de que fuxíu e de que nunca se saberá a verdade,igul que non se saben os verdadeiros resultados das investigacións da CIA e da KGB... supoño que haberá demasiados países implicados... Hai que valorar que se de verdade fuxíu... ¡que ben o fixo o tío!
Hai un país onde defendela propia identidade, a historia, a cultura e o idioma é un perigo nacional, mentres que detruílos é un acto de patriotismo. Hai un país onde reclamar una débeda histórica está malvisto por parte dos posibles beneficiados. Hai un país onde as campañas electorais gastan máis en publicistas que en politólogos e os partidos renovan con máis frecuencia a sú imaxe que as súas ideas.
